สุริยุปราคา
posted on 23 Sep 2005 12:00 by somchun in Music
ได้ฟังเพลงนี้ครั้งแรก นึกถึงภาพที่เป็นปกเทป
รู้สึกเหมือนเดินอยู่ในดินแดนฝันที่โลกทั้งโลกพรมไปด้วยสีน้ำมันหลากสี
" ฟลัว รสวานิลา "
สองเท้าของฉันจุ่มสีน้ำมันเลอะเทอะไปหมด
แต่แปลกที่ฉันไม่รู้สึกรังเกียจแต่อย่างใด
ตรงกันข้ามฉันกลับรู้สึกหลงไหลในโลกแห่งเสียงดนตรีหลากสีสัน...
เสียงเพลงหวานเพลงหนึ่งดังแว่วพ่วงมากับอากาศ
ฉันรู้การพบเธอและรักเธอเกินใฝ่ฝัน
เปรียบได้ฉันคือดวงจันทร์ที่มองเหม่อ
ได้แต่พร่ำเพ้อหลงไหลในลำแสงดวงตะวันที่สวยงาม
ฉันรักดวงตะวันเพราะเธอทำให้โลกนั้นสดใส
ส่วนฉันคือจันทราที่มืดมน ล่องลอยอยู่แสนไกล
เธอ ฉัน
สีเขียว สีส้ม
ที่นั่น ที่นี่
พระจันทร์-พระอาทิตย์
สองสิ่งตรงกันข้ามที่ไม่มีวันจรดกัน
อาจโคจรมาพบกันได้บ้างนานนานครั้ง
แต่พระจันทร์ยังมีหวังทุกครั้งที่เฝ้ามอง
ความเงียบ คำพูด
ความเงียบ ระยะทาง
ความเงียบ ความรู้สึก
หากแม้ในสักวัน วันที่ฉันโคจรมาอยู่ใกล้ชิดเธอ
วันนั้นโลก จะเปลี่ยนเป็นค่ำคืน
ทั้งจักรวาลมีเพียงสองเรา
ยังหวังเล็กๆ ในความมืดมิด
หากเธอเพ่งมองจะเห็นความสดใส
ดาวทั้งฟ้า ถ้าอยากได้มา
จะนำมาให้เธอ...
กลางวัน กลางคืน
ทำงาน นอนหลับ
คิดถึง คิดถึง
ความหวานที่ปนมากับความเศร้า
แต่อย่างไรก็ยังเป็นฝันดีเสมอทุกครั้งที่ฝันเห็น
ฉันอยากส่งเพลงเพลงนี้ไปให้เธอ อยากให้เธอฟัง
และคงจะดีถ้าเธออาจจะชอบมัน....
ความรู้สึก
เขียนถึง
ความเงียบ
ทุกสิ่งสวยงามในราตรีนี้
ฉันอยากให้เธอเก็บไว้ในใจ
กอดฉันไว้ ก่อนเราจะต้องไกล
ฉันจะรอ...จนพบอีกครั้ง
ฉบับที่หนึ่ง
สอง สาม สี่
ไม่มีจดหมายตอบ
บางครั้งความรักอาจไม่ได้จบลงด้วยความสุขสมหวัง
หลายครั้งที่ความหอมหวานของอดีตกลายเป็นฝันร้ายที่หลอกหลอน
แต่เรากลับไม่อยากลืมเลือน
ฉันเลิกเขียน
กระดาษ
ว่างเปล่า
แม้ความห่างไกล ระยะทาง อาจไกลเกินกว่าการสื่อสาร
แต่หวังว่าคงไม่เกินที่จะส่งใจคิดถึง...
บางทีปีกในรูปอาจจะมีไว้โอบอุ้มผู้หญิงคนนี้
ให้ลอยขึ้นไปบนฟ้ากับเขา...
ทุกสิ่งสวยงามในราตรีนี้
ฉันอยากให้เธอเก็บไว้ในใจ
กอดฉันไว้ ก่อนเราจะต้องไกล
ฉันจะรอ...เธอ
ที่นี่
ที่นั่น
ห่างกันเกินไป
วันที่คิดถึง-อาทิตย์
edit @ 2005/09/23 12:01:23
edit @ 2005/09/25 08:00:32
edit @ 2005/09/25 08:02:59