เอ็ดเวิรด์มือกรรไกร
posted on 09 Aug 2006 12:51 by somchun in Film"ก่อนที่เอ็ดเวิร์ดจะลงมาที่เมืองนี้ไม่เคยมีหิมะ
แต่เมื่อเขาจากไปหิมะก็ตกอย่างนี้ทุกปี"
เหตุผลที่ฉันหันหน้าไปหาคนข้าง ๆ ที่นั่งอยู่ถัดจากฉันไปทางซ้ายมือนั้น
นั่นก็เพราะว่า เขากำลังร้องเพลงเดียวกับที่ฉันฟังอยู่
จังหวะการดีดนิ้วของเขา และเสียงฮึมฮัมไปกับเพลงอย่างไม่สนใจใครต่อใคร
ทำให้ฉันนึกถึงหนังเรื่องหนึ่ง
ที่ตัวละครเอกที่กำลังแสดงบทบาทของชายผู้โดดเดี่ยวและแปลกแยก
" เอ็ดเวิรด์มือกรรไกร "
ทุกคราที่กล้องแพนให้เราได้เห็นสายตาของเขา
มันทำให้ฉันซึมซับได้ถึงความดีงามที่มีอยู่ในหัวใจ
ฉันได้ยินเสียงสะท้อนร้องเรียกหาเพื่อน หาสังคม
แล้วเขาก็ได้ออกมาจากปราสาทร้าง ด้วยมือนุ่ม ๆและรอยยิ้มที่สว่างไสวของเพค
สำลีนุ่มๆ ที่แตะที่ใบหน้าเขาแผ่วเบาเปลี่ยนโลกของเขาเพียงชั่วคืน
เปลี่ยนไปพร้อม ๆ กับการได้เห็นโลกใหม่ การปรับตัว การมีเพื่อน
หรือแม้แต่การมีความรัก
หัวใจขนมผิงที่ด็อกเตอร์ใส่เข้าไปในตัวของเอ็ดเวิรด์คงเป็นหัวใจที่อบอุ่นและแสนเปราะบาง
เหมือนขนมกรุ่น ๆ ที่ออกมาจากเตาอบ
ฉันเชื่อว่าด็อกเตอร์คงตั้งใจที่จะสร้างให้เอ็ดเวิรด์เป็นสิ่งที่ดีงาม
คอยมอบความอบอุ่นอันแสนหวานให้ใครต่อใคร
ทว่าเวลาที่ดีมักผ่านไปอย่างรวดเร็วและมักจะมีจุดเปลี่ยนที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นได้ง่ายๆ
ด็อกเตอร์จากไป พร้อมกับมือเทียม ของขวัญล่วงหน้าก่อนวันคริสต์มาส
และแล้วในที่สุด คุ๊กกี้ขนมผิงที่ด็อกเตอร์ใส่เข้าไปให้นั้น
ก็ได้ รัก มาเป็นตัวร่ายเวทย์มนต์วิเศษ
คิมทำให้เอ็ดเวิร์ดได้รู้จักกับคำว่า "รัก"
ความรู้สึกที่ทำให้เอ็ดเวิร์ดล่องลอย ปกป้องและทำทุกสิ่งทุกอย่างได้เพื่อรัก
แม้ท้ายสุดจะมีเพียงคำว่า ฉันรักคุณ และจุมพิตสุดท้ายจากคิม เป็นสิ่งเดียวที่เหลือทิ้งไว้ให้เอ็ดเวิร์ด
หลังจากนั้นแล้ว....
เอ็ดเวิร์ดจะเสียใจบ้างไหม?
เอ็ดเวิร์ดจะเหงาบ้างไหม?
เอ็ดเวิร์ดจะจำความรู้สึกที่เคยรักคิมได้ไหม?
ทั้งหมดยังเป็นคำถามที่ฉันยังสงสัย
เอ็ดเวิรด์ อาจเป็นตัวละครที่น่าอึดอัดที่สุดในโลก
เพราะนอกจากจะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวแล้ว
เขายังถูกทิมเบอร์ตันเขียนให้เขาเป็นมือกรรไกรมือดีที่ไม่สามารถแตะต้องใครได้เลย
ความรักของเขา อาจจะทำให้ใครต่อใครเป็นแผลและเจ็บปวด
โดยที่เขาไม่ได้ตั้งใจเลยด้วยซ้ำ
สิ่งที่สะท้อนออกมาให้คนได้เห็นมีเพียงสายตาเศร้า ๆ และคำว่า ขอโทษ
อาจมีประโยชน์สำหรับบางคน และไร้ประโยชน์สำหรับบางคนเช่นกัน
แสงไฟลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาเป็นระยะ ๆ
ขณะนี้คนข้าง ๆ ทางซ้ายมือ หายไปแล้ว มีผู้หญิงคนใหม่ขึ้นมานั่งแทนที่
ในชีวิตจริง เราคงทำไม่ได้ที่จะหนีขึ้นปราสาทและไม่ต้องเกี่ยวข้องกับผู้ใดอีกต่อไป
เพราะในวงจรที่ชีวิตดำเนินไปอย่างรวดเร็ว
เราก็จำเป็นต้องแตะต้อง สัมผัส รู้จักกันอยู่ดี
มือของเราอาจเป็นมือที่อ่อนนุ่มและดูไม่มีพิษไม่มีภัย
แต่จะมีไหมสักครั้งที่เราเผลอไปหยิบมือกรรไกรของเอ็ดเวิร์ดเข้า
และอาจทำให้คนที่เรารักเจ็บ โดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ?
edit @ 2006/08/09 12:57:40