สัตว์ประหลาด

posted on 24 Apr 2011 21:21 by somchun in ShortStory

 

 

หลังจากวันหนึ่งที่น้องฉันบอกว่า
"ฉันเป็นสัตว์ประหลาด"
ฉันก็ได้แต่มองหน้าน้องชายอย่างพูดไม่ออก
ความอึดอัดและการตื่นมาในตอนเช้าพร้อมกับความจริงที่ว่า
แม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปบนโลก
โลกของผู้คนที่ไม่ยอมรับอะไรเลย

ในฐานะที่เป็นเพียงคนเดียวที่มีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์
แม้ว่าเขาจะเป็นสัตว์ประหลาดชนิดที่เปล่งเสียงร้องแสบแก้วหู
หรือพ่นไฟได้ บินได้ หรือจะผิดเพี้ยนแค่ไหน
อย่างไรเขาก็ยังเป็นน้องชาย
ฉันเริ่มมองเห็นเขาเป็นเหมือนคนปรกติทั่วไป
แต่กว่าจะทำใจแบบนี้ได้ ยอมรับว่าใช้เวลาทีเดียว

 

ฉันเล่าเรื่องนี้ให้คนรักฟัง เขาอืออือออออ
แต่หลังจากนั้นเขาก็เก็บข้าวของและหายตัวไป
ทิ้งไว้เพียงกระดาษโน้ตสั้น ๆ ว่า
"ผมอยู่กับคนที่มีน้องเป็นสัตว์ประหลาดไม่ได้"
น่าขันที่เราจะเลิกกันเพราะฉันมีน้องเป็นสัตว์ประหลาด

หลังจากผ่านความโศกเศร้าของการถูกทิ้ง
ไม่นานนักฉันก็ไปหาน้องชายที่อพาร์ทเมนท์
เขาดูเปลี่ยนไป ผอมโซ แต่แววตายังเป็นปรกติ
เขาถามหาคนรักของฉัน
ฉันบอกว่าเขาไปว่า เลิกกันแล้ว
น้องชายยิ้มด้วยสายตาที่เหมือนจะบอกว่าฉันเข้าใจ
เรายิ้มให้กัน เขาหยิบแอ๊ปเปิ้ลในตู้เย็นมาให้ฉันหนึ่งลูก
ฉันกัดแอ๊ปเปิ้ลคำโตพร้อมน้ำตา
เรากอดกัน นั่งร้องไห้อยู่ในครัว

 

 

จริง ๆ แล้ว มันก็เหลือความสัมพันธ์แบบนี้เพียงที่เดียวในโลก
ที่ที่แม้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะแตกดับ
หรือความรู้สึกที่ว่าเราไม่หลงเหลือใครสักคน
แต่คำว่าพี่น้อง ก็ทำให้โลกไม่เดียวดาย
เงื่อนไขของคำว่าสัตว์ประหลาด
กั้นเราให้ห่างจากกันไม่ได้
เพราะเรามีกันอยู่แค่สองคน

 

Comment

Comment:

Tweet

ถูกต้องเลย คุณนกไร้ขา

#3 By P.S on 2011-04-25 07:10

คุณเคยดูหนังเรื่อง "Heavenly Forest" ไหม?

นางเอกพูดกับพระเอกว่า...
"ฉันไม่สนหรอกที่เขาจะเรียกฉันว่าตัวประหลาด เพราะฉันชินแล้ว
เธอต่างหากที่ทำให้ฉันเสียใจ...
ถ้าอย่างน้อยเธอคิดเป็นเพื่อนกับฉันจริง ก็น่าจะปกป้องฉันหน่อย
เธอควรพูดว่า เขาไม่ได้ประหลาด เขาแค่เป็นตัวของตัวเองมากกว่าคนอื่นๆ เท่านั้น"

ฉันว่าสัตว์ประหลาดทุกตัวบนโลก ไม่ได้ต้องการให้ทุกคนยอมรับหรอก เขาต้องการแค่บางคนเท่านั้นเอง...

#2 By นกไร้ขา on 2011-04-24 23:06

ผมรู้สึกเข้าใจครับ

#1 By Rapbitan on 2011-04-24 21:32