Zomme

คุณนักมายากลที่รัก

ผ้าคลุมวิเศษของคุณยังใช้การได้ดีอยู่ไหมคะ
ฉันหวังว่าสาวน้อยบัดดี้ของคุณก็คงสบายดีเช่นกัน
ครั้งหลังสุดที่ได้ไปชมการแสดงของคุณ
ฉันจำได้ว่าความรู้สึกมันน่าปลื้มแค่ไหน
ฉันอดภูมิใจในตัวคุณไม่ได้จริง ๆ เวลาที่ได้ยินคนอื่นๆ ปรบมือให้คุณ
หรือกล่าวชื่นชมคุณให้ได้ยิน
ฉันแทบอยากจะตะโกนบอกพวกเขาทุกคนด้วยซ้ำว่าฉันน่ะรู้จักคุณนะ
ไม่ก็ทำนองว่า...เราสนิทกัน อะไรแบบนั้น

ฉันชอบท่วงท่าเวลาที่คุณสบัดผ้าคลุมสีแดงหรือสายตาที่เพ่งไปที่หมวกตรงหน้า
ระหว่างที่คุณกำลังตั้งสมาธิอยู่กับวัตถุตรงหน้านั้น
คุณกำลังคิดอะไรอยู่นะ?

หลังม่านปิด ฉันเลือกเดินกลับบ้าน
ทั้งที่จริงแล้วก็อยากจะซื้อดอกไม้สักช่อไปแสดงความยินดี
แต่คิดว่าคงมีคนรอแสดงความยินดีกับคุณมากมายแล้ว
ฉันจึงเดินกลับบ้าน...น่าแปลกที่ทางกลับบ้านวันนี้ดูไกลกว่าทุกวัน
เพราะมันมีเรื่องราวมากมายเหลือเกินที่ผ่านเข้ามาในความคิดฉัน

คุณรู้ไหมคะว่า...
บางค่ำคืนมันก็หดสั้น ในขณะที่บางค่ำคืนนั้นกลับยาวนานเหมือนเล่นกล
ความมืดมิดปกคลุมตัวเราเหมือนผ้าคลุมสีแดงที่ครอบคลุมสิ่งของ
และถูกเวทย์มนต์จากคุณเสกให้สิ่งของที่อยู่ตรงหน้าหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ฉันไม่เคยถามคุณสินะว่า...
คุณเคยคิดจะใช้ผ้าคลุมของคุณเสกให้ตัวคุณหายไปจากโลกนี้ไหม?
เวลาที่คุณเศร้าหรือรู้สึกแย่
คุณอยากจะใช้ผ้าคลุมผืนเดียวกันนี้หลบไปจากเวลาปัจจุบัน
หนีไปอยู่ที่ไหนสักแห่งบ้างไหม?

บางทีผ้าคลุมอาจไม่จำเป็นสำหรับคุณ
เพราะในตอนนี้ คุณอาจกำลังชื่นชมกับเวลาปัจจุบัน
จนอยากดื่มด่ำความหอมหวานของความสุขมากกว่าจะให้มันหายไป

ยิ่งคุณเป็นที่รู้จักมากขึ้นเท่าไหร่
ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าคุณดูจะห่างไกลจากฉันไปเรื่อยๆ
บางขณะมันเป็นความเวิ้งว้าง
บางขณะมันมีความยินดีและปลาบปลื้มเจือปนอยู่
ฉันแอบยิ้มให้คุณจากที่ไกลแต่ไม่แน่ใจว่าคุณจะมองเห็นหรือเปล่า

อย่างไรก็ตามฉันก็ขอแสดงความยินดีกับความสำเร็จ
ที่จะเป็นจุดเริ่มต้นสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ยิ่งขึ้นต่อไปเรื่อย ๆ
ฉันดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของคุณทุกครั้ง
ที่ได้ทำในสิ่งที่ตัวคุณเองหลงใหลและรักใคร่
และฉันจะแอบส่งใจไปให้คุณทุกครั้งหลังปิดฉากม่าน
วันหนึ่งฉันคงได้ยื่นดอกไม้สักช่อให้คุณหลังม่านนั้น....

แต่สำหรับวันนี้ ฉันขอยืมผ้าคลุมของคุณได้ไหมคะ