Zomme

เวลาเคลื่อนไหว แต่ภาพตรงหน้ากลับไม่เคลื่อนไหว
ภาพของสิ่งของต่าง ๆ ยังวางตั้งอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อนไปไหน
เธอมองภาพตรงหน้า...

ความรู้สึกใดในใจเธอ มีใครบ้างที่ล่วงรู้
ฤดูกาลที่เปลี่ยนผัน แต่ไม่มีความฝันใดที่เล็ดรอดออกมาให้เราได้รู้ความลับ
สิ่งที่อยู่ในใจรอวันคลี่คลาย รอการเติมเต็มที่ว่างเปล่า
คนรอคอยวันที่ดอกไม้แรกแย้มด้วยความหวัง
เพราะในความเป็นจริง ไม่มีดอกไม้สักดอกบนต้นที่แห้งเหี่ยวสีน้ำตาล

เธอออกมายืนตรงนอกชาน ลมอ่อน ๆ พัดผมของเธอปลิวสยาย
วินาทีที่ลมเป่า เราจะได้เห็นหยดน้ำปลิวปะปนมากับสายลม
น้ำตาไม่เคยทรยศต่อความรู้สึกในหัวใจ
แม้จะพยายามสักแค่ไหนก็ตาม

กุญแจแห่งปริศนาทั้งหมดในหัวใจถูกไขทันทีที่ได้พบเขา
อาจกล่าวได้ว่ากุญแจที่เขามีอยู่ในกำมือนั้นคือ "รัก"
แม้ว่ายากจะกล่าวว่ามันจะเป็นกุญแจแห่งความนิรันดร์หรือไม่
ทว่า...คนเราก็พร้อมที่จะกระโจนเข้าไปสู่คำตอบโดยไม่ทันระวัง
ถ้าโชคดี คำตอบก็คือความสุขสันต์
แต่ถ้าโชคร้าย สิ่งที่ตรงกันข้าม อาจเกิดขึ้น
และไม่ว่าคำตอบจะเป็นเช่นไร
น้ำตาก็ไม่เคยทรยศต่อความรู้สึกในหัวใจอีกเช่นกัน

ในบางวินาทีอ้อมกอดอุ่นคือสิ่งเจือจานความรู้สึกโดดเดี่ยว
คำพูดบางประโยคเป็นสิ่งที่โอบล้อมดังป้อมปราการที่ปกป้องเธอ
เกราะแก้วที่คนอื่นมองไม่เห็น
ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและมั่นใจได้อย่างประหลาด

ประตูเปิดออกแล้ว ใช่...
นั่นคือสายตาของคนอื่น แต่ไม่ใช่สายตาของเธอ
เพราะประตูเปิดสำหรับเขาตั้งนานแล้ว

ในการเดินทางที่ยาวนาน เราใช้เวลามากมายไปกับความว่างเปล่าของการหายใจ
มีชีวิตอยู่กับใครที่เราได้รู้ในวันหนึ่งว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เราตามหา
แต่เพราะสสารไม่เคยสุญหายไปจากโลก
เราจึงได้พบเจอใครบางคนอยู่บ่อยครั้งเหมือนกับว่าเรากลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตกันและกันอย่างแกะกันไม่ออก
บางวินาทีมันเหมือนโลกคู่ขนาน เราเห็นภาพฉากซ้อนกัน
ภาพของเขากับใคร ภาพของเรากับใคร
บางวินาทีเส้นขนานสองเส้นก็เข้ามาใกล้ชิดติดกันแล้วผละออกจากกันไป
จนวันที่เส้นสองเส้นเวียนเข้ามาทับกันอีกครั้ง
ความรู้สึกเหมือนการมองภาพนิ่ง....

เวลาเคลื่อนไหว แต่ภาพตรงหน้ากลับไม่เคลื่อนไหว
ภาพของสิ่งของต่าง ๆ ยังวางตั้งอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื้อนไปไหน